قسمت چهارم خطبه ( 8 ) آگاه باشيد اين دنيا كه شما آن را آرزو كرده و به آن علاقه داريد و شما را گاه بخشم مى آورد و زمانى خوشنود مى سازد ، نه سراى اقامت و باقى ماندن شما است و نه جائى كه براى آن آفريده و نه محلّى كه به آن دعوت شده‌ايد . ( 9 ) آگاه باشيد نه دنيا براى شما باقى مى ماند و نه شما در آن باقى خواهيد ماند ، و اگر شما را به ( زينتها و آرايشهاى ) خود فريب داده از بدى ( درد و رنج و سختى ) خويش هم بر حذر داشته است ، پس رها كنيد گول زدنش را ببر حذر داشتنش ، و دور كنيد بطمع آوردنش را به ترسانيدنش ( بنقش و نگار دروغى فريب نخوريد ، انواع بلاها و سختيهاى آن را به نظر بياوريد ) و از يكديگر پيشى گيريد ( براى رفتن ) به سرائى كه بسوى آن خوانده شده‌ايد ( در دنيا براى آسايش آخرت كه جاى هميشگى است از خدا و رسول پيروى كنيد ) و دلهاى خويش را از ( دوستى ) آن دور كنيد ، ( 10 ) و هيچيك از شما نبايد بر چيزى از دنيا كه از او گرفته شده است مانند كنيز ( كه براى از دست دادن هر چيز دست بسرور زده صدا به گريه بلند مىكند ) بنالد ( هر چه از كفش رفت افسرده نشود ) و تكميل نعمت خدا را درخواست كنيد به شكيبايى بر ( سختى ) طاعت او و محافظت به آنچه كه شما را بحفظ آن از كتاب خود ( قرآن كريم ) امر نموده ( زيرا شكيبائى بر طاعت و عمل به احكام قرآن سبب رسيدن نعمتهاى بيشمار است ) . ( 11 )